เดิมตามกฎหมายในเรื่องการบังคับคดีและล้มละลาย เจ้าหนี้และเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์มีสิทธิ ยึดทรัพย์สินของลูกหนี้เฉพาะที่อยู่ในประเทศไทยเท่านั้น ไม่สามารถไปยึดทรัพย์ของลูกหนี้ที่อยู่ต่างประเทศได้
เพื่อให้มีการรับรองรับการล้มละลายระหว่างประเทศตามกรอบของคณะกรรมการสหประชาชาติว่าด้วยการค้าระหว่างประเทศให้เกิดขึ้นในราชอาณาจักรไทย ปัจจุบันมี 41 ประเทศที่ยึดหลักกฎหมายว่าด้วยการล้มละลายข้ามชาติ ซึ่งในภูมิภาคเอเชียมี 3 ประเทศ ได้แก่ญี่ปุ่น เกาหลีใต้ และฟิลิปปินส์และประเทศสิงคโปร์ ที่กำลังปรับปรุงกฎหมายเพื่อจะติดตามทรัพย์สินของลูกหนี้ที่อยู่ต่างประเทศ
สืบเนื่องจากคนที่อยู่ในวงการนักธุรกิจและนักลงทุนทั้งหลายไม่ค่อยเชื่อมั่นในกระบวนการล้มละลายของไทย เพราะปัจจุบันการค้า การลงทุนของโลกได้เชื่อมโยงกันเกือบหมด และบรรดาลูกหนี้ทั้งหลายมักจะซุกซ่อนทรัพย์สินไว้ในต่างประเทศ เมื่อลูกหนี้มีหนี้สินเกิดขึ้นหรือถึงขั้นอาจล้มละลาย แต่เจ้าหนี้ทราบว่าลูกหนี้มีทรัพย์สินอยู่นอกราชอาณาจักร แต่ไม่สามารถยึดมาชำระหนี้ได้เพราะไม่มีกฎหมายให้อำนาจ จึงกลายเป็นความไม่เชื่อมั่นของนักลงทุน
จึงเห็นควรจะปรับปรุงแก้ไขกฎหมายการบังคับคดีกับทรัพย์สินที่อยู่ต่างประเทศ รวมทั้งการล้มละลายเพื่อให้ทันยุคทันสมัย เพราะกฎหมายล้มละลายของไทยบังคับใช้มาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2483 นับถึงปัจจุบันเป็นเวลานานถึง 77 ปี แล้ว แม้จะมีการแก้ไขเพิ่มเติมอยู่บ้าง แต่ถือว่ากฎหมายล้มละลายได้บังคับใช้มานานพอสมควร
บางครั้งกระบวนการล้มละลายของลูกหนี้จะมีความสลับซับซ้อน และโดยหลักทั่วไปหากว่า บุคคลธรรมดาเป็นหนี้ เจ้าหนี้ผู้เป็นโจทก์คนเดียวหรือหลายคนเป็นจำนวนไม่น้อยกว่าหนึ่งล้านบาท หรือลูกหนี้ซึ่งเป็นนิติบุคคลเป็นหนี้ เจ้าหนี้ผู้เป็นโจทก์คนเดียวหรือหลายคนเป็นจำนวนไม่น้อยกว่าสองล้านบาท และหนี้นั้นอาจกำหนดจำนวนได้โดยแน่นอนไม่ว่าหนี้นั้นจะถึงกำหนดชำระโดยพลันหรือในอนาคตก็ตาม เจ้าหนี้มีสิทธิฟ้องลูกหนี้ล้มละลายได้
แม้ลูกหนี้จะถูกเจ้าหนี้ฟ้องล้มละลาย แต่ยังมีกระบวนการฟื้นฟูกิจการ การประนอมหนี้ก่อนและหลังการล้มละลาย เปิดโอกาสให้ลูกหนี้เจรจากับเจ้าหนี้เพื่อปรับปรุงโครงสร้างหนี้ไม่ให้ต้องล้มละลาย
หากไม่สำเร็จต้องเข้าสู่กระบวนการล้มละลาย โดยเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์มีสิทธิรวบทรัพย์สินของลูกหนี้ เพื่อประโยชน์แก่เจ้าหนี้ทั้งหลาย เมื่อลูกหนี้ล้มละลายเจ้าหนี้อื่นต้องยื่นคำขอรับชำระหนี้ภายในระยะเวลา ที่กฎหมายกำหนด ทำให้เห็นได้ว่าเมื่อลูกหนี้ล้มละลายย่อมหมดอำนาจจัดการทรัพย์สินทั้งหลายของตัวเอง และเป็นหน้าที่ของเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ที่ต้องเข้ามาจัดการตามกฎหมาย
เดิมเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ จะรวบรวมได้เฉพาะทรัพย์สินที่อยู่ในประเทศไทยเท่านั้น จึงเป็นปัญหาและอุปสรรคอย่างมากในการบังคับคดี
